“Wát een kleine tafeltjes!” hoorde ik vorig jaar een toerist zeggen, blijkbaar voor de eerste keer in Parijs. Nou, dat klopt en dichter op elkaar zitten is in veel gevallen haast niet mogelijk. Hoe dat komt en waarom het er zoveel zijn ga ik je zo vertellen. Maar zonder al die terrassen zou Parijs een stuk minder sfeervol en gezellig zijn!


In een stad met zoveel inwoners is ruimte heel kostbaar. De meeste Parijzenaars zijn klein behuisd en hebben daarom nauwelijks de mogelijkheid om familie, vrienden en kennissen te ontvangen. En buitenruimte zoals een balkon is er al helemaal niet. Daarom is voor de meeste bewoners het terras een verlengstuk van hun woning.
Afspraken worden meestal buitenshuis gemaakt. Bijkomend voordeel is dat er niets voor bezoek in huis hoeft te worden gehaald en ieder naar eigen smaak kan eten en drinken. Het zal je niet verbazen, wat wel duidelijk wordt als je door Parijs slentert, dat het er zoveel zijn: rond de 15.000.

Het terras in Parijs, een way of life
Het leven in die grote stad is hectisch. Met een drukke baan en het nog drukkere openbaar vervoer vinden de Parijzenaars het heerlijk om een aantal rustpunten te hebben en die te combineren met hun sociale leven.
Het begint al in de ochtend in het café voor een koffie en croissant of chocoladebroodje. Al zie je tegenwoordig steeds meer take away’s en snellen werknemers over straat met een kartonnen beker koffie.
Voor de lunch is dat al even zo: wie voldoende te besteden heeft, gaat op het terras zitten voor een snelle lunch. Je ziet daarnaast ook op straat rijen staan van kantoor- en ander personeel bij populaire afhaaltentjes.

Tijd voor een apéro
Aan het eind van de werkdag start de avond vaak met een apéro – bijnaam voor apéritif – voordat men naar huis gaat. Met een paar collega’s of een vriend of vriendin waarmee je hebt afgesproken. Dan is het tijd voor een alcoholisch drankje en een klein hapje (een soort tapa). Het kan ook een bakje pinda’s of andere nootjes zijn die je soms al gratis bij het drankje krijgt geserveerd.

Etiquette op het terras in Parijs
De Parijzenaar is erg gesteld op zijn privacy. In een stad waar al zoveel mensen zo dicht op elkaar wonen is dat erg belangrijk. Men is over het algemeen erg beleefd, het klinkt de hele dag door “Oh pardon” als iemand iets te dicht bij komt of je per ongeluk aanraakt.
Op het terras houdt men zich ook aan een aantal regeltjes om elkaar niet te ergeren: er wordt niet luid gesproken, wat zowel in het belang is voor jou als je buurtafeltjes. En er wordt zeker niet met harde stem getelefoneerd, als het niet anders kan staat men op en gaat even op straat staan praten.
Ga nooit zelf tafeltjes aan elkaar schuiven of stoelen erbij trekken, vraag dit altijd eerst aan het bedienend personeel.
De etiquette is wel enigszins twijfelachtig als het om roken gaat. Op terrasjes in Parijs wordt nog veel gerookt. En heeft men geen sigaret, dan wel een e-sigaret. Dat kan toch hinderlijk zijn als je zo dicht naast elkaar zit.

Waarom zijn de tafeltjes en stoelen zo klein op terrassen in Parijs?
Eindelijk zijn we dan bij de terrasindeling gekomen. Café-eigenaars hebben zich te houden aan strikte regels die per horecagelegenheid zijn bepaald voor de hoeveelheid vierkante meters die hun terras mag hebben.
Dat heeft allereerst te maken met de breedte van het trottoir, er moeten immers nog voetgangers langs de tafeltjes kunnen. En dan wil het café natuurlijk zoveel mogelijk gasten kunnen bedienen, dus hoe dichter op elkaar hoe beter.
Zijn de trottoirs breder dan zie je wel wat grotere terrassen, zoals ook bij pleinen, maar toch altijd met zoveel zitplaatsen als mogelijk. En is het terras toch wat ruimer opgezet, dan zal dat aan de prijs van de consumpties te merken zijn.
Terrassen op straat
Toen het in Frankrijk in de coronaperiode weer de goede kant opging maar men elkaar binnen nog niet mocht ontmoeten in de cafés en restaurants, heeft de gemeente Parijs toegestaan dat er op straat een noodterras mocht worden gebouwd op een parkeerplek.

Vaak waren dat plankieren constructies en er werd door de Parijse horecabazen dankbaar gebruikt van gemaakt. Maar toen het dagelijkse leven weer normaal werd moesten deze op last van de gemeente verdwijnen. Hier is lang tegen geprotesteerd want nu was het aantal zitplaatsen veel groter dan voorheen omdat ook weer binnen kon worden gezeten.
Met ingang van april 2025 is het toch weer toegestaan maar met een aantal voorwaarden: er moet door de eigenaar voor worden betaald en ze mogen niet langer open zijn dan tot 10 uur ’s avonds om overlast te voorkomen. Het is te begrijpen dat de autobezitters uit de buurt hier niet blij mee waren, want er was al zo’n gebrek aan parkeerruimte.
Genieten!

Als je weer in Parijs bent en je op zo’n sfeervol terrasje zit, dan is het gewoon genieten. Omdat meestal de stoelen naar de straat gericht zijn. Zo kun je zowel praten met elkaar als andere mensen aan je voorbij zien trekken! Dubbel gezellig!
Met dank aan Louis Vendel voor dit artikel en de foto’s.



